fizjoterapia

Epidemiologia urazów mięśniowych w zawodowych klubach piłkarskich

Na podstawie artykułu: Jan Ekstrand, Martin Hagglund, Markus Walden. Epidemiology of Muscle Injuries in Professional Football (Soccer). American Journal of Sports Medicine June 2011.

Powszechnie wiadomo, że urazy mięśniowe stanowią wysoki procent wszystkich uszkodzeń sportowych. Autorzy badań próbowali określić oraz ustalić specyfikę tego typu dysfunkcji.

W tym celu obserwacjom poddano aż 2299 piłkarzy nożnych z 51 zawodowych klubów piłkarskich w Europie. Eksperyment trwał od 2001 do 2009 roku i prowadzony był przez sztaby medyczne poszczegolnych drużyn. Polegał na monitorowaniu rodzajów urazów mięśniowych oraz czasu jaki zawodnik potrzebował do powrotu do pełnej sprawności. Pod uwagę wzięto piłkarzy 24 czołowych klubów eurpoejskich, 15 drużyn grających w szwedzkiej ekstraklasie oraz 15 drużyn europejskich rozgrywających swoje mecze na sztucznej nawierzchni.

W sumie odnotowano 2908 urazów mięśniowych. Średnio na piłkarza przypadało 0,6 urazu mięśnia na sezon. Oznacza to, że w drużynie mającej 25 piłkarzy w składzie aż 15–tu w trakcie sezonu miało uszkodzenie mięśnia. Zauważóno, że ten typ urazu stanowi 31% wszystkich kontuzji piłkarskich, ale aż 92% uszkodzeń mięśniowych dotyczyło 4 grup anatomicznych. Były to uszkodzenia mięśni kulszowo-goleniowych (37%), przywodzicieli (23%), czworogłowego uda (19%) oraz mięśni w obrębie łydki (13%).

Szesnaście procent urazów było spowodowanych poprzednimi uszkodzeniami tych samych struktur. W konsekwencji powodowały one dłuższą absencję w treningach niż pierwotny uraz. Dodatkowo odnotowano, że liczba uszkodzeń mięśni wśród piłkarzy wzrasta wraz z wiekiem, ale ta regula dotyczy tylko mięśni łydki.

Doniesienia autorów wskazują, że urazy mięśniowe są we współczesnej piłce nożnej poważnym problemem i wydaje się, że konieczne jest rozwijanie systemów umożliwiajacych profilaktykę tego typu kontuzji.

.

O autorze

dr Bartosz Rutowicz

W 2004 roku ukończyłem studia magisterskie na kierunku Fizjoterapia, a w 2010 roku studia doktoranckie na AWF im. Bronisława Czecha w Krakowie. W roku 2012 obroniłem pracę doktorską. Pierwsze lata mojej przygody zawodowej skupiały się na edukacji podyplomowej, praktykowaniu zawodu oraz pracy na kilku uczelniach. W roku 2006 rozpocząłem proces nostryfikacji dyplomu fizjoterapeuty w Nowym Jorku. W 2008 roku założyłem firmę Rehalab, w której do chwili obecnej przeszkoliłem ponad 3000 fizjoterapeutów oraz lekarzy pracujących w kilkunastu krajach Europy w zakresie diagnostyki, leczenia zachowawczego oraz pooperacyjnego stawu kolanowego oraz obręczy barkowej. Wielkim zaszczytem dla mnie jest praca na stanowisku asystenta w Katedrze i Zakładzie Anatomii Collegium Medicum na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Napisz odpowiedź