dla pacjentów

Które parametry biomechaniczne najlepiej określają moc kończyn dolnych?

Na podstawie artykułu: Which Jump Variables Should Be Used to Assess Explosive Leg Muscle Function? Autorzy: W. Young, S. Cormack, M. Crichton. International Journal of Sports Physiology and Performance, 6, p. 51 – 57, 2011

Najpopularniejszymi testami określającymi parametry szybkościowo-siłowe (moc kończyn dolnych) są próby skocznościowe. Wielu biomechaników, fizjologów używa ich do oceny poziomu przygotowania zawodników we współczesnych dyscyplinach sportu, szczególnie tych wymagających dużej liczby nagłych przyspieszeń, zwrotów, wyskoków itp. (piłka nożna, koszykówka, siatkówka itp.).

Pomimo, że jest wiele doniesień naukowych pokazujących korelacje między wysiłkiem skocznościowym, a zdolnościami szybkościowymi to jednak ciągle brakuje informacji, które z parametrów szybkościowo-siłowych mogą być wykorzystywane w monitorowaniu treningu sportowca.

Wartościowy artykuł naukowy, którego wyniki mogą przydać się praktykom, został przedstawiony w ostatnim numerze czasopisma International Journal of Sports Physiology and Performance. Australijscy naukowcy przedstawili zależności między wybranymi parametrami skocznościowymi, przyspieszeniem i maksymalną prędkością biegu. Jednym z celów pracy było znalezienie kluczowych zmiennych możliwych do wykorzystania w praktyce.

W tym celu, u 23 zawodników futbolu Australijskiego, wykonano testy skocznościowe – CMJ (tutaj możesz obejrzeć ten rodzaj wyskoku) oraz bieg sprinterski na dystansie 40 metrów. W ten sposób zmierzono parametry szybkościowo-siłowe (siły reakcji podłoża), prędkość biegu (20-40 metrów oraz 0-20 metrów) oraz przyspieszenie (między 0-10 metrów)

Na podstawie uzyskanych wyników badań oraz po wnikliwej analizie statystycznej autorzy stwierdzili, że tym parametrem, który najlepiej określa zdolność przyspieszania jest wysokość wyskoku. Natomiast testem najwyżej skorelowanym z prędkością biegu jest maksymalna moc względna (peak power output per kilograms of body weight).

Myślę, że wnioski te mogą być przydatne w ocenie parametrów szybkościowo-siłowych współczesnych sportowców.

.

O autorze

dr Bartosz Rutowicz

W 2004 roku ukończyłem studia magisterskie na kierunku Fizjoterapia, a w 2010 roku studia doktoranckie na AWF im. Bronisława Czecha w Krakowie. W roku 2012 obroniłem pracę doktorską. Pierwsze lata mojej przygody zawodowej skupiały się na edukacji podyplomowej, praktykowaniu zawodu oraz pracy na kilku uczelniach. W roku 2006 rozpocząłem proces nostryfikacji dyplomu fizjoterapeuty w Nowym Jorku. W 2008 roku założyłem firmę Rehalab, w której do chwili obecnej przeszkoliłem ponad 3000 fizjoterapeutów oraz lekarzy pracujących w kilkunastu krajach Europy w zakresie diagnostyki, leczenia zachowawczego oraz pooperacyjnego stawu kolanowego oraz obręczy barkowej. Wielkim zaszczytem dla mnie jest praca na stanowisku asystenta w Katedrze i Zakładzie Anatomii Collegium Medicum na Uniwersytecie Jagiellońskim.

1 komentarz

  1. Zbytnia generalizacja, moim zdaniem wyników, twierdząc, że –
    „wnioski te mogą być przydatne w ocenie parametrów szybkościowo-siłowych współczesnych sportowców”.
    elite sportowców? kobiet też? wyniki poniższego mówią że nie:
    http://journals.lww.com/nsca-jscr/Abstract/2010/12000/The_Relationship_Between_Kinematic_Determinants_of.2.aspx
    Ponadto, pisze Pan, że „autorzy stwierdzili, że tym parametrem, który najlepiej określa zdolność przyspieszania jest wysokość wyskoku” – jest nie pełną prawdą, ponieważ autorzy stwierdzili, że „vertical
    jump height was moderately (-0.430, p <0.041) correlated
    with acceleration from to 10m". Mocniejsza korelacja byla miedzy CMJ a max moc.
    Zgodze, się że dane te mogą być przydatne, lecz nawet szybciej mozna bedzie je usyskac dzieki technologii GPS, etc. Problem to, jak wyniki w laboratorium mają się do faktycznej gry?
    http://www.physorg.com/news/2011-07-it-not-what-you-the.html

Napisz odpowiedź